Kompulsywne jedzenie terapia

Niepohamowane ataki obżarstwa, wymykające się spod kontroli nadmierne objadanie się to niekoniecznie objawy wilczego apetytu i nieustannego głodu. Przyczyną może tu być poważne schorzenie i to schorzenie związanego ze sferą psyche. Jak sobie radzić w sytuacji, gdy kompulsywne jedzenie dotknie właśnie nas albo kogoś z naszego najbliższego otoczenia? Jak rozpoznać dolegliwość i gdzie zwrócić się o pomoc?

Osoba cierpiąca na schorzenie jest uzależniona od jedzenia. Potrafi w bardzo krótkim czasie pochłonąć ogromne ilości pokarmu, nawet jeśli wcale nie jest głodna. Napady pojawiają się okresowo, średnio dwa razy w tygodniu i są dosyć krótkie. Trwają od 30 minut do 2 godzin. Zazwyczaj po takim epizodzie osoba dotknięta zaburzeniem odczuwa wstyd i zażenowanie.

W przeważającej części wypadków ukrywa się ze swoim problemem, je późno w nocy albo wcześnie rano, zanim wstaną inni domownicy. Bywa, że zasiada do stołu z pozostałymi członkami rodziny, je posiłki o stałych porach, zachowuje się z pozoru zupełnie normalnie. Jednak gdy nadarza się odpowiedni moment, chwila samotności, wtedy wykorzystuje ją na potajemne, sekretne obżarstwo.

Takie zachowanie ma przynieść ukojenie, uspokoić emocje, złagodzić stresy. Niestety skutek zazwyczaj jest odwrotny. Pojawia się poczucie winy i wyrzuty sumienia, co z kolei prowadzi do obniżenia nastroju, a nawet stanów depresyjnych.

Co istotne, osoba cierpiąca na kompulsywne jedzenie nie wie, jak sobie radzić z problemem. Nie kontroluje go. Często w czasie napadu kontynuuje spożywanie produktów (bardzo różnych lub z tej samej grupy np. tylko słodycze), mimo że czuje nudności, mdłości, dyskomfort, ból albo inne dolegliwości fizyczne.

Przyczyny kompulsywnego jedzenia mogą być rozmaite: poczucie pustki, samotności, znudzenia, nieradzenie sobie ze stresem, emocjami, problemy w rodzinie, w pracy, niskie poczucie własnej wartości, niezadowolenie z własnego ciała, życia, negatywny stosunek do siebie samego, zaburzenia nastroju.

Jak sobie radzić, kiedy kompulsywne jedzenie okaże się również naszym problemem? Pierwszym krokiem jest zwrócenie się o profesjonalną pomoc do specjalisty. Najczęściej stosowaną metodą leczenia jest psychoterapia, niekiedy wspomagana farmakoterapią.