objadanie się leczenie – pomoc psychologiczna

Kompulsja to wewnętrzny przymus, konieczność wykonywania określonej czynności, której niezwykle trudno się oprzeć. Zazwyczaj jest to zachowanie ukrywane przed innymi, uznawane za wstydliwe i kompromitujące.

Kompulsja często dotyczy zaburzeń odżywiania. Jest to niekontrolowane objadanie się, obżeranie się, nieustanne myślenie o jedzeniu najczęściej wtedy, gdy fizycznie wcale nie odczuwamy głodu. Z zewnątrz sytuacja wydaje się oczywista: ktoś jest żarłokiem bez silnej woli, nie potrafi pohamować swojego apetytu, zapanować nad własnym ciałem, je bez opamiętania, nie umie schudnąć.

W istocie kwestia wcale nie dotyczy ciała, ale psychiki. Kompulsywne objadanie się to bowiem tylko zewnętrzna projekcja głębiej skrywanych problemów natury emocjonalnej. Osoba taka nie radzi sobie sama ze sobą, nie akceptuje się, nie lubi. Czuje przemożną potrzebę zajadania trudności, lęków, smutków, bolączek, zmartwień.

Niekontrolowane napady zdarzają się kilka razy w tygodniu. Zazwyczaj osoba cierpiąca na zaburzenie spożywa zwykłe posiłki z bliskimi, a po jakimś czasie (np. w dziwnych porach: w środku nocy, bladym świtem) w samotności, w ukryciu zjada kolejne porcje produktów jednego (np. tylko słodycze) lub różnych rodzajów (co wpadnie w ręce) – poznaj naszą ofertę, bulimia pomoc Warszawa. Najczęściej jednak nie panuje ani nad tym, co je, ani w jakiej ilości. W czasie jedzenia, ale także i później towarzyszy jej poczucie winy, skrępowania, zakłopotania, a nawet obrzydzenia wobec siebie.

Leczenie kompulsywnego objadania się (leczenie zaburzeń odżywiania)  opiera się przede wszystkim na uświadomieniu sobie problemu, a w kolejnym kroku na zwróceniu się o pomoc do specjalisty – psychologa lub psychoterapeuty.