Depresja ma status choroby cywilizacyjnej, ponieważ zmaga się z nią już kilkanaście procent ludzkości. Statystyki mówią o tym, że częściej dotyka ona kobiet. Często zdarza się, że chorujący na depresję nie decydują się na podjęcie leczenia depresji lub też nawet nie podejrzewają, że doświadczane przez nich dolegliwości są objawem właśnie tej choroby. Jeżeli depresja nie jest leczona, może spowodować podjęcie u dotkniętej nią osoby próby odebrania sobie życia.

Pierwsze skojarzenie z depresją to najczęściej zły nastrój. Trzeba jednak wiedzieć, że trwający krótki okres czasu okres gorszego samopoczucia może spotkać każdego. Czym różni się depresja od chwilowego zaburzenia nastroju? Przede wszystkim krótkookresowe pogorszenie się nastroju ma swój konkretny, dający się bez problemu określić powód. Smutek pojawia się wtedy, gdy spotka nas coś niemiłego, podobnie jest z radością- występuje wtedy, kiedy przytrafi nam się jakiś jej wesoły powód. To naturalne zachowanie człowieka. Depresja natomiast to długotrwały smutek, który nie jest związany z żadnym konkretnym wydarzeniem. Trwa on bez względu na to, co spotyka chorą na depresję osobę. Można u niej wtedy zauważyć obojętność na wszystko to, co dzieje się wokół niej.

Osoba zmagająca się z depresją nie znajduje już żadnej przyjemności w tym, co wcześniej ją cieszyło. Zamyka się w domu, rezygnuje z uprawiania ulubionego wcześniej sportu, nie zależy jej na kontaktach z rodziną i znajomymi. U chorego/chorej pojawić się może zarówno silna obojętność na wszelkie bodźce pochodzące z zewnątrz, jak i niewidziana nigdy wcześniej u niego/niej nerwowość. Widoczna może być szybka zmiana nastroju, od spokoju i wyciszenia do niespodziewanego wybuchu agresji. Charakterystyczne dla tego stanu jest występowanie mocno pesymistycznych wizji, które dotyczą przyszłości osoby chorej.

Cierpiący na depresję w miarę rozwoju choroby może zrezygnować z wychodzenia do pracy, czasem lęk jest na tyle silny, że osoba ta obawia się wyjścia do sklepu a w skrajnych przypadkach nawet opuszczenia łóżka. Trudno jest też wtedy choremu/chorej zadbać o higienę, problem sprawić też może ubranie się, czynność w normalnych warunkach uważana za zwykłą, rutynową. U osoby chorej pojawiają się z dużą częstotliwością myśli samobójcze. Kolejne objawy tej choroby, jakie można wymienić, to znaczny spadek popędu seksualnego, problemy z pamięcią i zasypianiem. U kobiet występują również zaburzenia cyklu miesiączkowego.

Leczenie depresji to powolny i skomplikowany proces, a do tego osoba cierpiąca na tą chorobę może z czasem doświadczać jej nawrotów. Choremu należy zapewnić nie tylko kontakt z lekarzem-specjalistą, ważne jest również to, aby odczuwał on wsparcie ze strony swojej rodziny oraz znajomych.

Osoby cierpiące na depresję oraz ich najbliższą rodzinę zapraszamy do skontaktowania się z naszym ośrodkiem, który mieści się w Warszawie. Zapewniamy chorym oraz ich bliskim profesjonalną pomoc.